විඩාව

විඩාබර නෙතු
පියා ගන්නට
යෙදෙමි සටනක
ඔබ නිසා
මම
පියෙන නෙතු අග
ඔබේ රුව මට
මැවෙන්නේ ඇයි
මේ තරමටම ??
හඬමි
හිනැහෙමි
තැවෙමි
සැනෙසෙමි
නිමාවක් නැති
මතකයන් තුල
නමුදු දිනක,
සැතපෙන්නෙමි
ඒ මතකයන් තුලම
මම
කිසි දිනක නැවතත්
අවදි නොවන්නට...

-අමන්දා ලියනගේ-