Sunday, October 6, 2013

නොතේරෙයි මට තවමත්

යන්නට අතීතයට බිදක්..
වැසුවා නෙතු පියන් මොහොතක්..
සිත ගියා දුර ඈත ගමනක්..
අනන්තයටත් වඩා දුරක්..
දෙතොල් අතරින් සිනා රැල්ලක්..
දෙකොපුල් සිබිමින් කඳුළු ගංගාවක්..
සිනාසී..
හඬයි මොහොතක්..
නමුත් ඒ ඇයි දැයි කියා නොතේරෙයි මට තවමත්...


-අමන්දා ලියනගේ-

No comments:

Post a Comment