යන්නට අතීතයට බිදක්..
වැසුවා නෙතු පියන් මොහොතක්..
සිත ගියා දුර ඈත ගමනක්..
අනන්තයටත් වඩා දුරක්..
දෙතොල් අතරින් සිනා රැල්ලක්..
දෙකොපුල් සිබිමින් කඳුළු ගංගාවක්..
සිනාසී..
හඬයි මොහොතක්..
නමුත් ඒ ඇයි දැයි කියා නොතේරෙයි මට තවමත්...
-අමන්දා ලියනගේ-
No comments:
Post a Comment